Recensie Shoot-out

Titel: Shoot-out
Auteur: Margje Woodrow
Uitgeverij: De Fontein
Reeks: Kick-off 2
Pagina's: 245
Sterren: 3
Pien mag dankzij een hockeybeurs naar het Wilson College in Amerika. Haar eerste dag daar ontdekt ze echter dat er vreselijks is gebeurd voor haar komst. Twee meisjes die in het hockeyteam zaten zijn overleden door een val van een rots. De school zegt dat het een ongeluk was, maar Piens kamergenoot denkt eerder aan moord. Pien besluit haar kamergenoot te geloven en zoekt mee naar de waarheid. Daardoor ontdekt ze dingen die ze nooit voor mogelijk had gehouden.

Pas toen ik dit boek had, las ik op de achterkant dat dit een vervolg is op ‘Kick-off’. Deze heb ik zelf niet gelezen en was bang dat ik grote delen van het verhaal zou missen. Dit is gelukkig niet het geval. Er wordt af en toe wel verwezen naar gebeurtenissen uit het verleden, maar deze zijn niet belangrijk voor de algemene verhaallijn. Misschien dat ik me beter had kunnen inleven als ik wist wat het hoofdpersonage al had meegemaakt, maar alles was wel altijd duidelijk.
Het kan dus zijn dat er meer achtergrond over Pien voorkomt in het eerste boek, maar hier miste ik dit wel. Haar persoonlijkheid kwam niet duidelijk naar voren en dat maakte het voor mij moeilijker om met haar mee te leven. Hetzelfde geldt ook voor de andere personages. Ik snap dat niet iedereen uitgebreid kan worden uitgewerkt in een korter verhaal, maar het hoofdpersonage had ik graag als een uitzondering hierop gezien.
Wel bevat dit boek het, voor mij, belangrijkste element van een goede YA thriller, veel spanning. Behalve tijdens een korte inleiding zit je meteen in het verhaal en is de spanning aanwezig. De vlotte en eenvoudige schrijfstijl helpen mee om dit boek zo fijn te kunnen lezen. Ik vind dit genre echt perfect om tussendoor te lezen door hoe snel en ontspannend het leest, dit boek is daarop gelukkig geen uitzondering.
Het enige wat mij stoorde tijdens het lezen is het constante gewissel tussen Engels en Nederlands. Pien bevindt zich in Amerika en ik snap dat de auteur dit duidelijk wilt maken door af en toe Engels te gebruiken. Maar mij stoort het dat een gesprek kan beginnen in het Engels en dan ineens in het Nederlands verder gaat. Ook de berichten die af en toe voorbij komen zijn niet altijd in eenzelfde taal. Voor mij zou het fijner lezen als alles gewoon in een taal bleef, want dat komt ook wat natuurlijker over.




Opmerkingen