Recensie Muren van steen en bloed

Titel: Het Acheron genootschap - Muren van steen en bloed

Auteur: Liza Anderson

Uitgeverij: Boekerij

Reeks: Het Acheron genootschap 1

Pagina's: 380

Sterren: 2,5

Vic heeft alleen haar broertje Henry in haar leven en zal er altijd alles aan doen om hem te beschermen. Maar als Henry wordt gekozen om lid te worden van het geheime Acheron genootschap, ziet Vic alleen gevaar. Ze besluit daarom ook met hem mee te reizen naar Kasteel Avalon, de plaats waar Henry zijn opleiding voor het genootschap zal beginnen. Alleen is Vic volgens de meeste niet welkom omdat ze een buitenstaander is. Toch is ze vastbesloten te blijven, niet alleen voor Henry, maar ook om de geheimen van haar overleden moeder te vinden, die ook deel uitmaakte van dit genootschap.

Hoewel ik zeer benieuwd was naar dit boek door de inhoud over een magische school vol geheimen, viel het me helaas tegen. Het hoofdpersonage, Vic, is niet echt iemand waarmee je makkelijk meeleeft. Je voelt geen band tussen haar en de andere personages, ondanks dat er gezegd wordt dat dit wel zo is. Ook zijn haar keuzes niet altijd te begrijpen maar dit geldt helaas ook voor de andere personages.

Ook de gebeurtenissen vielen redelijk tegen. Er kon zoveel gedaan worden met het concept van dit verhaal, maar er lijkt maar amper iets te gebeuren. Ik heb me helaas moeten verplichten verder te lezen want het was op bepaalde momenten gewoon saai. Het einde was dan wel ineens spannend en actievol, dus ik hoop dat de auteur dit meeneemt naar de volgende boeken.

Wat wel een positief punt was van dit boek, waren de monsters. Deze kwamen voor mij origineel over en werden duidelijk omschreven. Het waren ook niet de typische monsters die je in meerdere boeken ziet, dus dat is wel echt een uniek element van dit boek.

‘Het Acheron genootschap’ is het eerste deel van een fantasyserie. Hoewel het een paar unieke elementen bevat was de uitwerking helaas toch niet optimaal.