Recensie De magnoliadochter

Titel: De magnoliadochter

Auteur: Tessa Collins

Uitgeverij: HarperCollins

Reeks: De bloemendochters 4

Pagina's: 399

Sterren: 3

Magnolia ontdekt een oud vliegticket naar Nieuw-Zeeland tussen de spullen van haar grootmoeder. Dit is het land waar haar moeder oorspronkelijk vandaan komt en ze begrijpt niet wat dat vliegticket te maken heeft met haar familie. Ze besluit om zelf naar Nieuw-Zeeland te gaan en uit te zoeken wat het verband is tussen het verleden van haar moeder en het ticket van haar grootmoeder.

Dit boek is het vierde deel uit de reeks ‘de bloemendochters’. Wederom is het perfect apart te lezen, maar je mist dan een paar kleine verwijzingen naar de vorige boeken.

Het concept van dit verhaal is heel gelijkend met de vorige delen. Een van de kleindochters vindt een voorwerp van hun land van oorsprong in het huis van hun grootmoeder en begint een reis naar dat land om meer over hun afkomst te ontdekken. Het zal een thema zijn dat werkt aangezien meerdere boeken dit bevatten, maar na drie van deze verhalen begint het voor mij toch wat te eentonig te worden. Oké, wat de personages meemaken in het land is deels verschillend, maar zelfs de grote lijnen zijn elke keer hetzelfde.

Magnolia is wel een goed uitgewerkt personage. Je merkt duidelijk wat ze belangrijk vindt in het leven, het milieu. Helaas is ze hier heel extreem in en dat maakt haar voor mij toch minder aangenaam om over te lezen. Natuurlijk is het milieu belangrijk, maar in bijna elk hoofdstuk over haar wordt wel vermeld hoe slecht het momenteel is en hoe erg ze dat vindt. Doordat ze zo gepassioneerd hierover denkt, valt de rest van haar karakter een beetje weg en dat is wel jammer.

Verder bevat het verhaal weer een interessante verhaallijn uit het verleden. Deze zijn gelukkig niet in elk verhaal hetzelfde en zijn daarom ook leuker om over te lezen dan de hoofdstukken vanuit het heden. Tegen het einde werd er veel meer vanuit het verleden verteld en werd het boek voor mij ook beter en las het vlotter.

‘De magnoliadochter’ is het vierde deel uit de reeks, maar helaas is alleen de verhaallijn uit het verleden vernieuwend. De rest van het verhaal komt hard overeen met de vorige boeken. Indien je van dit concept houdt, zal dit boek ook weer goed zijn.